Spanning

Ik besluit om Woensdag heel mijn dag vol te plannen met mijn werk. Vanaf in de ochtend 10 uur tot in de avond 19.00, veel van mijn jongere even te zien nu na mijn eerste vakantie, om bij te praten. 

Bewust besluit ik dat, om zo te zorgen dat mijn hoofd niet de hele tijd bij Donderdag is. 

Ergens ben ik bang dat de rechter weer nee zegt. Ik kan het mij niet voorstellen, maar goed ik kan me wel meer dingen niet voorstellen in het leven en dan gebeurd het toch. Zo kan ik me ook niet voorstellen dat het nu noodweer is in Italië bij de plek waar pleegdochter net vandaan is of dat er mega brand is in Griekenland of dat het kabinet gevallen is en dat er een mogelijkheid bestaat dat er dingen gaan veranderen in Nederland. Ik denk dat niemand zich Corona kon voorstellen, dat de scholen en sporten dicht gingen en dat we onze families niet mochten zien. Toch is het allemaal gebeurd. 

Slaat natuurlijk helemaal nergens op deze vergelijkingen, maar ik weet het gewoon niet en dat maakt het onzeker. De angst dat je toch een kamertje voor niks nu klaar hebt staan is er wel. Bedoel tuurlijk is er een ander kindje die hulp nodig heeft, daar ben ik niet bang voor. Alleen dit kindje zit nu al in ons hart. HOE DAN?? Hoor ik je denken.... Tja ik weet niet hoe, je stelt je ervoor open. Je zegt haar naam veel, je maakt een beeld in je hoofd die straks echt totaal niet klopt, je fantasie slaat op hol en je dagdroomt over peutergym en babyzwemmen enzovoort. 

Ik denk dat door manlief het nog erger is geworden, dat ik zie dat hij er ook zo vrolijk van wordt en zin in heeft, dat ik het gewoon jammer zou vinden als de teleurstelling er is en het toch niet doorgaat voor mijn gezin??! Nee ook voor mezelf natuurlijk... 

Morgen heb ik precies in de middag een gesprek staan op werk die ik niet kan verzetten, dus heb de jeugdbeschermer al op de hoogte gehouden en ook het telefoonnummer van Mart gegeven, zodat ze hem kan bellen hoe laat ze haar brengen als de Rechter de machtiging afgeeft. 

Alles is al geregeld, beide werken zijn op de hoogte en het kamertje staat klaar. We zijn er klaar voor. 

Precies dat maakt dat de spanning hoog is en we hopen dat het snel morgenmiddag is en we meer weten  en haar eindelijk kunnen gaan ontmoeten. 

Ik haat spanning, maar nog even doorzetten!! Dus ga ik nu snel aan het werk, zodat deze dag ook voorbij vliegt.