Druk druk druk

Als de eerste klap van teleurstelling een beetje gezakt is, besluiten we toch om hard aan de slag te gaan. We kunnen nu wel alles terug sturen of denken we wachten tot het definitief is, maar we weten dat er zo ie zo een kindje gaat komen. Als het niet dit meisje is, dan wel een ander kindje en het kamertje moet dan ook klaar zijn. 

Positief gedachtes zijn krachten, zeg ik altijd tegen mijn kinderen! Toch is het bij onze dochter een beetje lastig merk ik. "Mama, straks wordt het een jongetje en heb je heel licht roze op de muur." Nou lieverd dan doen we die muur over in blauw. "Mama straks wordt het een jongetje en heb je allemaal meisje kleding in huis." Nou lieverd dan brengen we de kleding naar het pleegzorgmagazijn voor het meisje en maken we daar weer een ander kindje blij mee. 

Ik geloof niet in god, maar ik geloof wel dat er ergens iemand daar boven je pad uitstippelt met kruispunten of rontondes op de weg en jezelf bepaald welke afslag je neemt. Dus als het dit meisje niet wordt, dan komt er vast een ander kindje wat wij kunnen helpen. 

We besluiten met zijn 3en aan de slag te gaan met de kamer. Dochter wil toch ook graag helpen voor een uurtje. Mijn man en ik zijn er ervaren in, in klussen, schilderen, dingen in elkaar zetten, boren en ophangen. Ook ik als vrouw zijnde draai mijn handen er niet voor om om op een lader te staan en met een kwast de muur te besnijden. Zo hebben we ieder ons eigen taak. Ik snij af aan de boven, onderkant, zijkanten en bij stopcontacten en verwarming en manlief rolt de muur in en doet het lakwerk. Na een paar uurtjes in de kamer geverft. Trots kijk ik rond en zie ik dat we echt het plafond hadden moeten witten, shit die steekt nu echt af en is snoezig. We besluiten het plafond de kleur van de zachtroze te maken, wat echt leuk staat. 

Terwijl manlief de kamer nog schoonmaakt en bij tipt, bestel ik op internet een leuke wolken lamp en nog wat aankleding voor de kmer. Uiteindelijk zitten we laat in de avond tevreden op de bank. 

De volgende ochteend komen de spullen voor de kinderkamer binnen. Manlief besluit nog een keer het lakwerk erin te zetten en ik begin vol goede moed dingen in elkaar te zetten. Ik dacht te beginnen met de comode, maar uiteindelijk is het de kast. Alles gaat goed, ik samen met mijn vriend de schroefmachine, maar dan mis ik toch 2 ronde dingen (mag dan wel een halve man zijn, maar geen idee hoe ze heten) waar de schroeven in vast gezet worden. Manlief komt erbij en geeft aan dat dat echt niet kan, ik heb dan toch echt iets verkeerds gedaan volgens hem. HA jammer joh, ik had niets verkeerds gedaan, we missen er echt 2. Dochterlief gaat met de begeleider drie winkels af, maar nergens is dit te koop. Ik besluit twee van diezelfde dingen bij haar kast eruit te peuteren, aangezien zij toch nog een nieuwe moet. 

Uiteindelijk zet ik de commode, kast met mijn vriend de schroefmachine samen in elkaar en zetten manlief en ik samen het bedje mopperend in elkaar. Leuk zo imbussleuteltje wat je niet geheel kan ronddraaien vanwege de spijlen van het bedje. De schoonmaakster probeert tussendoor het huis piepschuim vrij te maken en de kinderen hun taak is alle dozen en plastic te lozen in de container. Het is een chaotische dag, maar wel een productieve, want aan het einde van de dag staan de meubels en het kamertje in elkaar. 

Het leukste kan dan beginnen, inrichten en alle kleertjes in de kast ophangen. Als we eindelijk op de bank zitten, zegt mijn lieve man dat hij nog even een leuke muursticker bestelt heeft, want anders is het zo kaal. Zo schattig!! 

En zo is er weer een dag voorbij. In de avond klap ik in, mijn verkoudheid zorgt voor hoofdpijn en vermoeidheid en ik besluit mijn bedje in te gaan, aangezien ik de volgende dag mijn 40ste verjaardag vier. 

Zaterdag is het party time. Het weer zit niet mee, maar gelukkig hebben we nog een party tent in de tuin kunnen proppen naast het konijnenhok en voor het zwembad. De hele dag sta ik in de keuken, gepofte aardappels maken, sate, pasta salade, eiersalade, fruitsalade en andere hapjes. Net voor de vitiste komt nog even wat pijnstilling in mijn mik, want de verkoudheid is er nog steeds. Gelukkig werkt het en kunnen we een feestje ervan maken. 

Ik krijg nog een paar schattige babykleertjes in de maat 56/62 en nog veel meer andere leuke cadeautjes voor mijzelf. 

Zondag is het uitslaapdag en daar maakt heel het huis nu nog lekker gebruik van, half 12 staan we op. De visite die zou komen bellen af, ze hebben ook helaas griep. Dus doen we allemaal lekker lui. 

Maandag is mijn laatste vrije dag van mijn eerste vakantie. De meiden gaan deze week elke dag naar Duinrell en pleegzoon naar de zorgboerderij. Ik besluit om alvast wat dingen uit te zoeken, roosters te gaan maken voor als ze straks hier is, mijn man zijn rooster in te vullen (aangezien hij onregelmatig werkt en hij zelf mag aangeven of hij dag of avond wil) en nog wat andere administratieve zaken te regelen. De dag vliegt voorbij. Helemaal als s'middags ook nog een logeetje hebben van bijna 4 maandjes oud. Die kan mooi het kamertje uitproberen. We zijn lekker aan het tutten met haar, flesje geven, in bad doen, liedjes zingen, troosten en spelen. Even kunnen we proeven hoe het zal gaan als straks de pleegbaby er is. 

We besluiten om 00.30 haar toch nog een fles te geven, aangezien ze al vanaf 19.30 geen fles meer heeft gehad en we bang zijn dat ze wakker wordt in de nacht. Manlief doet de luier verschonen en als ik de kamer inloop na het douche ga ik bijna onderuit van de vieze luier die op de grond ligt. "Ja ik moet ook weer wennen en wist niet waar ik hem laten moest." Luier emmer waar even gewezen en kleertjes voor de volgende dag voor hem al neergelegd. 

Het logeetje slaapt heerlijk de rest van de nacht in het kamertje en is om 7 uur wakker als heel het gezin ontwaakt. Manlief zorgt dan voor haar, aangezien ik naar werk toe moet. Ik krijg de hele dag door foto's toegestuurd en berichtjes met ach dit is toch zo leuk, ze ging net schaterlachen en kijk nou ze is in slaap gevallen op mijn buik. Mijn liefde groeit, hoe aandoenelijk, zo'n grote man met zo'n klein meisje op zijn buik :-) 

Als ik in de avond thuiskom krijg ik alles te horen van wat hij die dag heeft meegemaakt met het logeetje en verteld hij trots dat hij echt een ritme had en de dag zo snel vond gaan. Hij benoemd nog even dat hij hoopt dat ons pleegmeisje ook zo lief gaat zijn en gezellig aandacht vraagt met lachen en brabbelen. Manlief is er helemaal klaar voor!! 

In de avond gaat de deurbel. Groot pakket voor de deur. "mam, heb jij nog een kinderwagen besteld?" De roze staat al boven en dit is een zwarte, degene die we als eerst besteld hadden maar die werd geanuleerd en terug gestort. Euhhhhh oke nu hebben we deze dus gratis of voorspelen de kaarten dat er 2 baby's aan gaan komen??!! "Bedankt oma daarboven voor het cadeautje, zeg ik gekscherend!!" Morgen maar eens even kijken hoe we er 1 terug krijgen, want 2 kinderwagens is wel een beetje te veel van het goede. 

De dagen vliegen voorbij op deze manier en stiekem is dat heeeel fijn!!