Ik ben wie?

Ik ben Linda, ik ben moeder, stiefmoeder en pleegmoeder.

Ik ben iemand die van gezelligheid en gek doen houdt.

Ik ben iemand die alles hoort en ziet, soms ook de minder leuke dingen, ik sta altijd aan.

Ik ben op mijn 34ste met pubers in de klas gegaan om net voor mijn 37ste mijn maatschappelijker zorg jeugd en gezin diploma te halen.

Ik ben een kreeft en ga heel ver voor mensen die ik lief vindt, maar kan daardoor ook erg gekwetst worden.

Ik ben gek op mijn gezin, mijn diertjes, lezen, schrijven, fotoboeken maken, serie kijken, lekker uit eten gaan, leuke weekendjes weg plannen, bingo spelen met mijn vriendinnen of feestjes organiseren. En Ik ben gek op mijn werk!

Ik heb een huis vol diertjes, samen met ons gezin. We hebben 6 katten - 2 hondjes - een baardagaam - een veel te groot konijn en de meiden hebben totaal drie hamsters.

Ik ben wie ik ben!

 

En leuk dat je mij verhalen wil lezen en volgen. 

Ik vertel je graag wie ik ben en wat je hier kan lezen. 

Ik ben in 2008 getrouwd met een ontzettende lieve man.

Hoewel we zo verschillend zijn,

Iets met hij van Mars en ik van Venus,

Hij de nuchtere en ik soms een emo miep,

Hij de beren op de weg bedenker en ik de praktisch oplossingsgerichte doener

Hij de a romantische en ik de: en ze leefde nog lang en gelukkige sprookjes gelover. 

Hij de minder spraakzame denker en ik de kletsmajoor die emoties tot in de diepte kan uitleggen.

Maar toch al zolang gelukkig samen getrouwd en in 2011 ons wondertje gekregen, bijzonder, puur, mooi en uit liefde geboren. 

Altijd een groot gezin willen hebben, maar helaas geeft moeder natuur bij de ene de eieren cadeau en bij de ander zijn ze schaars. 

 

Dus werden we in 2014 pleegouders van twee bijzondere kindjes.

Een meisje en haar broertje, waarvan we nu pleegouder voogd zijn en zij samen in het traject zitten van achternaam verandering. 

Bio moeder die geregeld bij ons eet en waar het contact goed mee verloopt. Trots op hoe we samenwerken.

 

Onze meiden zijn beide 12 jaar oud en dik in de puberteit, wat gaat van boze blikken tot aan gezellig samen winkelen.

Onze jongste is 11 jaar oud en echt een kleintje van het gezin, zowel in uiterlijk als gedrag.

 

Tussen 2014 en nu is er een hoop gebeurt de stiefdochter die (helaas) haar eigen weg is gegaan ,een crisis pleegkindje opgevangen dat na acht maanden weer bij zijn ouders kon wonen en een vaste plaatsing die na 1,5 jaar helaas toch geen match bleek te zijn met ons gezin en naar een ander pleeggezin is gegaan.

Er achter gekomen dat onze pleegkinderen beide op hun eigen manier het FAS Syndroom hebben ofwel ADHD - autisme - gedragsproblematiek - ontwikkelingsachterstand - hechtingsproblematiek door alcohol gebruik in de zwangerschap.

Een opleiding gaan doen om zelf in de jeugdzorg te kunnen gaan werken en daar inmiddels bijna drie jaar te werken.

Veel overleggen gehad, hulp, therapieën voor de kinderen, ondersteuning en dingen geleerd en vooral gegroeid in ons gezin.

Gegroeid naar elkaar, van een heftige tijd gegroeid naar liefde voor het leven.

 

En toen ineens.... kriebelde het weer, het kamertje wat leeg was te gaan vullen. Alleen na alles wat we mee hadden gemaakt dit keer wel met de juiste match. Samen praten, nadenken, wie wil wat en hoe? Vriendin en naaste familie erbij betrekken om dan er achter te komen dat je met je hele gezin er voor open staat om een pleeg baby te laten opgroeien in het gezin tot een volwassen kindje.

 

Mijn blogs zullen gaan over de periode vanaf de start tot aan......

Veel lees een meeleef plezier.

 

Liefs Linda