Onze tiener dochter

Onze dame is vandaag 13 jaar geworden. 

Haar geboorte staat in mijn geheugen beschreven en elk jaar kan ik het niet laten om er wat over te zeggen. Ik blijf elke keer weer horen: "jaaaaa mam nu weet ik het wel, ik was een cadeautje wat voor jullie op de wereld kwam." elk jaar wordt ik weer emotioneel... Als ik terug denk, als ik herinneringen zie, maar ook als ik kijk naar hoe ze in het leven staat. 

Ik ben zo verschrikkelijk trots op haar, ik denk en ik vind dat iedere ouder dat op zijn kind is of moet zijn... Alleen het verschil bij mij is denk ik, dat ik het ook veel uitspreek. 

Ze heeft er niet voor gekozen om geen biologische broertjes of zusjes te hebben, om twee bijzondere kinderen in huis te hebben en nu een baby van een andere huidskleur... Ze heeft er niet voor gekozen om haar oudere zus niet meer te zien (wij ook niet) en toch heeft ze nog steeds liefde.. Liefde voor degene die ze niet meer ziet (ondanks haar grote verdriet) en ontzettend veel liefde voor de kinderen die in ons huis zijn komen wonen. 

Zij is een belangrijk onderdeel van de stappen die wij zetten of gaan zetten. Om haar draait en staat het, zonder dat ze die druk mag voelen van ons, hangt alles af van haar. Als zij nee had gezegd met de naamsverandering van de twee pleegkinderen, hadden wij het niet gedaan. Hadden we aangestuurd op de achternaamsverandering naar hun bio moeder. Als zij nee had gezegd tegen een baby, was de kleine meid nooit komen wonen bij ons. 

Zij komt uit mij of ons, dus zij bepaald, zonder dat ze het weet hoe ons leven eruit heeft gezien en gaat zien. Wij vinden het belangrijk om haar te betrekken in onze beslissingen, waardoor zij dus ook voor haar leeftijd ontzettend wijs is en veel weet. Maaarrrr wat soms ook zorgt dat ze zich bemoeid met 1 van de kinderen / moedertje speelt. Waar we dan natuurlijk een gesprek over hebben, maar waarvan we zelf ook wel weten dat dit komt door de rol die zij heeft in ons gezin. 

Ze is gek op haar pleegbroertje, ondanks ze hem soms achter het behang kan plakken en ook gek op haar pleegzus, maar het aller gekste op de pleegbaby nu.. Logisch want die is ook mega schattig!! 

Ze gaat met de pleegbaby langs de basisschool, vertellen en laten zien wie ze is. 

Ze wandelt met haar naar de kinderboerderij als een geboren moedertje. 

Ze mag haar op vrijdag alleen naar bed brengen, als een oppasbaantje. Terwijl papa en ik dan beneden zitten voor als er iets mis gaat. 

Ze mag een outfit klaar leggen voor de volgende dag, want zij weet precies wat haar leuk staat, volgens haar zelf. 

Zij krijgt haar soms eerder in slaap dan ons. 

Haar telefoon staat vol foto's van haar en de kleine en de achtergrond op de laptop is de mooiste foto van de baby. 

Ik geniet van haar als ik naar haar kijk, hoe ze met haar speelt, gek doen zoals een gekke grote zus moet doen, hoe ze haar influisterd dat ze van haar houdt en er altijd voor haar zou zijn! 

Ik voel haar pijn met die woorden en ik weet dat jij het ook gaat na komen! 

Ik weet dat als het even kan, ze haar nooit in de steek zou laten!! 

Ik ben trots op onze tiener dochter. Die veel te snel en hard te groot wordt.