De huisarts.

Eindelijk konden we dan vandaag langs de huisarts. 

Eerder was de kleine meid al ingeschreven, maar nu konden we de papieren van de Jeugdbeschermer geven waaronder de getekende toestemming van moeder dat de kleine meid bij medische noodzakelijke handelingen door ons naar de huisarts gebracht mocht worden en dat haar ontwikkeling daarin niet in de weg mocht staan. Er was toestemming. 

Met de brief gewapend en na een lekkere wandeling op de markt en een kop koffie bij opa en oma, gingen we dan naar de huisarts toe om de brief te geven, maar ook om door te spreken hoe het medisch dossier van dit kleine meisje zo snel mogelijk bij onze huisarts terecht kon gaan komen?! Na al die tijd was het wel eens tijd vonden wij! 

Helaas was onze eigen huisarts op vakantie en toen we de brief inscande bij de balie en gingen zitten in de wachtkammer werden we geroepen, want er stond helemaal geen afspraak vandaag in de agenda wel voor donderdag. Dat was raar, want donderdag kon ik zelf niet en ik had toch echt vandaag begrepen. Gelukkig konden we wachten, want over 15 minuten was er plek bij een andere huisarts. 

In de wachtkamer speelde we met de kleine meid, die mega vrolijk was en aan het kieren en lachen. Andere mensen reageerde ook vrolijk op haar en zeiden wat een schatje. 

Er was een uitloop van het spreekuur en ik dacht al even dat ik haar zien persen, maar rook nog niets, dus verschonen leek niet nodig te zijn. 

Ze werd geroepen door de dokter, deze man kennen wij niet, maar hij lijkt mij wel aardig. 

We vertellen hem dat wij graag willen weten wat eruit de hielprik is gekomen en hoe de bavalling en zwangerschap zijn gegaan. Dat het moeder niet lukt om dit op te vragen bij het ziekenhuis waarin zij en de kleine zijn verbleven en dat de Jeugdbeschermer het niet mag vragen, want ze heeft geen gezag. Dat de rechter de zaak heeft aangehouden tot eind oktober en we dan hopen dat er meer mag. 

De arts kijkt ons verwonderd aan en zegt: "welkom in Nederland he! Kindje wordt uit huisgehaald om een reden, dan zal je toch zeggen dat het gezag ook tijdelijk naar de jeugdbeschermer toe zal gaan?" "Lekker ingewikkeld maken voor een kindje dat niemand wat mag en er moet gewachten worden op een moeder die het niet aankan." 

Meteen denk ik.... ik mag deze man.. precies dit is wat wij ook denken elke keer en overal tegenaan lopen! De arts is het met ons eens dat alles zo snel mogelijk opgevraagd moet worden en er moet gekeken worden of dit meisje helemaal in orde is. Daarnaast vraagt hij ook of er voor haar hoofdje een kinderarts betrokken is. "euhh nee dat is er niet." Ook dat vindt hij beter. De arts beloofd ons alles goed door te geven aan onze eigen arts en ook een assistente te koppelen aan het dossier zodat er gemonitoord wordt of alles wordt doorgestuurd naar hun. 

Wat een verademing is dit en fijn dit te horen. 

Daarnaast vraag ik hem of hij even naar haar longetjes wil luisteren, want ze klinkt weer wat verkouden. Terwijl ik haar uit de maxicose haal al lachend zie ik ineens dat ze tot aan haar rug toe doorgelekt is. SHOOTT hoe kan dat nou? Ik heb haar net nog bij mijn ouders verschoond! Ze was dus toch aan het poepen. De arts vraagt of we haar even willen verschonen, maar we geven aan dat alles in de auto ligt en we zo meteen thuis haar lekker in bad doen. 

Haar longetjes klinken goed, maar er klinkt wel een luchtweginfectie geeft de arts aan. Het kan ook komen van haar prikjes van vorige week! Als hij twee keer haar temperatuur meet kijkt hij mij verbaast aan. "Ze heeft koorts geeft hij aan!" 38,7. Euh hoe dan? Dat hadden we alle drie totaal niet door, ze is super vrolijk. Haar oortjes zijn goed. 

Na een speciale neusspray te hebben gekregen, die we moeten ophalen bij de apotheek nemen we afscheid en drukt hij mij twee keer op het hart dat als ze vrijdag nog koorts heeft we aan de bel moeten trekken! 

Verbaast lopen we naar buiten, ze heeft koorts en toch is ze nog zo vrolijk. Was ze daarom gister wat hangerig bij Martin? Hebben we nou dit echt gemist? Ergens voel ik me een slechte moeder, ik moet toch weten dat ze dan niet lekker is? Ik of eigenlijk wij hadden het echt niet gezien. 

Thuis gekomen zit ze onder tot aan haar nek en gaat ze lekker in badje. Daarna een zetpil en meteen slaapt ze in de box wat langer. Arme lieve meid, we zullen je nog meer vertroetelen dan we al doen en er voor zorgen dat je je snel beter voelt.