CJG

Na het bezoek door naar het centrum jeugd en gezin met alle papieren op zak. 

Ik voel me weer wat sterker, vooral nu manlief erbij is en ik mijn hele verhaal tegen hem kon doen. De kleine meid heeft even in de auto geslapen en als we hem ophalen wordt ze net wakker. We krijgen beide weer de mooiste glimlach ter wereld!! De glimlach waarvan je weet hier doe ik dit allemaal voor! 

In mijn kleine autoootje zitten we gepropt met zijn drieën en papa zit achterin. Stukje dak open en we gaan op ons gemak naar het CJG. We zijn te vroeg, maar ach dat maakt niets uit. 

Als we aan de beurt zijn worden we gewogen en is de kleine meid op 15 gram na 6 kilo en 61,5 cm lang. YEAHHH  ze is gegroeid. 

Even wachten in het badjasje en dan als we bijna aan de beurt zijn nog een lekkere volle poepbroek. De verpleegkundige is heel aardig en blij met de toestemmingsverklaring. Ze laat ons zien dat de kleine meid op goede lijn loopt kwa gewicht en groei en is verbaasd dat ze nu op 4 flessen al zit. We kletsen nog wat af en ze geeft ons meerdere malen complimenten op het feit dat wij pleegouders zijn...... heel lief maar totaal niet nodig. Hoewel het echt wel helpt aan mijn vooroordeel eerder over het CJG. 

Dan is het tijd voor de marteling. De kleine meid ligt lekker te spelen op haar bank en zij maakt de prik klaar. Ze vertelt mij dat ze nu een bepaalde soort krijgt en dan in november weer een prik moet en dan loopt ze zo goed als bij.

Ergens is het heftig, want je lichaam reageert elke keer op zo'n prik. Deze kleine meid krijgt ze nu veel sneller achter elkaar en is elke keer ziek daardoor. Hoe zielig eigenlijk!! 

Ze zet de prik en natuurlijk gaat ze huilen. Wie niet als je ineens geprikt wordt uit het niets! Ik mag haar snel optillen en troosten. Ik hou haar dichttegen me aan en klop zachtjes op haar luiertje. Ik weet dat ze dat fijn vindt. Ik noem alle diertjes die ik op de muur zie staan. Binnen een minuut is ze stil. Gelukkig. Ik vind het zo snel als ze zo verdrietig zijn... 

We lopen na het omkleden naar buiten toe. Manlief even naar de winkel en ik even naar de Fysio toe om te vragen hoe laat we een afspraak hadden. De fysio is verbaast, hij zal straks bij ons thuis langskomen. Ook prima! 

Als de fysio er is, is hij tevreden. Ze kan draaien op haar buik en terug naar haar rug. Hij raad ons weer aan rubbere matten te kopen, zodat ze daarop ook kan gaan leren kruipen. Ze hoeft het nog niet te doen, maar ze wordt nu gestimuleerd om voor te lopen! Alles voor het platte achterhoofdje. Hoe meer ze op haar buik kan, hoe minder druk erop dat hoofd je zal zijn. 

Ook laat hij ons zien hoe ze stabiel al kan zitten met twee vingers op de heupen. 

Het is weer fijn om tips te krijgen en te horen dat wij of eigenlijk de kleine meid op de goede weg is! Terwijl hij boven haar hangt en oefenene met haar beentje doet of uitleg geeft, is de kleine meid aan het schaterlachen en kletsen tegen hem. Ze geniet van deze aandacht! Zo leuk om te zien dat ze bij hem totaal niet eenkendig is of moeilijk doet. 

Deze dag was heeel druk, misschien wel iets te druk. De kleine meid heeft al haar afspraken doorstaan.. De rest van de dag houden we een chill dagje en morgen één extra, want ze heeft weer een vaccinatie overleefd!!!