Verassing

Op 29 Augustus sprak de Koning uit dat onze twee langdurige pleegkinderen voortaan door het leven gingen met onze achternaam of eigenlijk de achternaam van mijn man. 

Paar weken later ontvingen wij pas de brief van de koning en toen ik hem openmaakte en de goedkeuring zag dacht ik alleen maar YESSS hier moeten we een feestje van maken.... 

Binnen een week een verassingsfeestje regelen zonder dat de nieuwsgierige kindjes dit door hebben is best nog wel heel moeilijk. Ik bestelde voor hun alle drie een kussen, want ik vind het belangrijk dat onze dochter er ook bij betrokken wordt. Voor haar is het ook een groot iets, want volgens de wet heeft ze er officieel een broertje en zusje bij. Ik bestelde slingers met hun voor en achternaam, ik bestelde een grote taart met een foto van ons gezin en de tekst: Wij zijn voor altijd en eeuwig familie ..... 

Als er normaal pakketjes binnenkomen is iedereen benieuwd wat erin zit. Wij bestellen bijna altijd alles online en aangezien sommige bedrijven er een behoorlijke tijd overdoen voordat je het binnen krijgt, is het net alsof je jezelf soms een cadeautje geeft. Ik weet bijvoorbeeld niet meer wat ik bij de grote buitenlandse bedrijven heb besteld drie weken geleden en dan is het zo leuk om dat pakket open te maken. De meiden zijn inmiddels ook van het kijken op internet. Ze hebben hun zakgeld dus ze weten wat hun max bedrag is wat ze kunnen bestellen. Dus soms komt er een pakje binnen op hun naam of wordt er elke dag uitgekeken naar de postbode, want misschien komt die gave broek wel binnen vandaag. Echt pubertjes... 

Helemaal toen bleek dat ik nu niets openmaakte, want ze mochten niet zien wat er inzat. 

Pleegdochter heeft wel 10 keer gezegd mama er staan pakketjes voor je he, wil je niet kijken wat erin zit? De volgende dag waren de pakketjes ineens weg en ook dat was vreemd, want wat zat er nou in dan mama? Gelukkig kan ik nog af doen met: "zeg ik lekker niet nieuwsgierigaagje!"

Onze dochter wist van het feestje af en zat in het complot. We spraken af dat papa met de twee pleegkindjes naar de grote M. zouden gaan en dat onze dochter zou zeggen: ik voel me niet zo heel lekker en daarom bij mij en de baby zou blijven en dat wij dan samen snel zouden versieren. 

Papa had de mega grote taart al gehaald en in de ijskast gepropt zonder dat iemand het zag.

De begeleiders stonden allebei aan de deur om een cadeautje af te geven, waarbij papa net deed alsof het WEEEEEERRRRR de postbode was. So Fare So Good, beide hadden niets door. 

Terwijl papa bij de grote M. was met hun, versierde wij snel het huis en zette we alles klaar. Papa ging nog even mama haar auto wassen en koffie halen en net toen iedereen binnen was die wij bij dit bijzondere feestje hadden uitgenodigd kwamen ze aan. Ik zette nog even snel twee loze zakjes voor de deur die naar de container toe moesten, zodat papa ook binnen kon zijn en verassing kon roepen!!! 

Pleegdochter zag ineens scootmobiel en scooters voor de deur staan en die vroeg wie zijn er allemaal mama?! "Lieverd alleen maar opa en oma, ga maar snel even die vuilniszak wegbrengen!"

VERASSSINGGGGGGG riepen we met zijn alle toen ze binnenkwamen. Een kleine speech vanaf mijn kant, dat ze nu echt onze achternaam hadden en dat daarom dit feestje was. Dat we trots en blij op hun waren en ook op onze dochter die hun als broertje en zusje al die tijd al zag, maar vooral ook accepteerde. Dat we trots op ons gezin waren. Daarna kregen ze hun cadeautjes en lieve kaartjes. Onze dochter had een kaartje geschreven waarin ze bij elke letter van onze achternaam iets leuks / grappigs of liefs had geschreven en onderop schreef ze: jij bent nu echt mijn broertje / zusje en i love you!! Met tranen in mijn ogen had ik het al gelezen en nu hoorde ik het aan toen ze het voorlas. 

Natuurlijk is ook in ons gezin ruzie en roepen ze ik haat je of ik heb een hekel aan je. Dat is heel normaal als je als broer en zus opgroeit en zo verschillend bent. Ik schreeuwde vroeger altijd naar mijn broertje dat als ik op mijzelf woonde er een bordje bij de deur kwam met verboden voor Patrick (zijn voor en achternaam), maar toen ik op mijzelf woonde genoot ik er juist van als hij langs kwam. 

Toen Martin betrapt was op roken was het eerste wat hij zei: "maar Rene doet het ook." Hahaha iets met klikspaan boterspaan.... Dat is de kracht tussen broers of broer en zus. Ook bij ons thuis gaat het zo, maar kom niet aan haar broertje of aan haar zusje want geloof me je hebt een probleem met haar! Hoe vervelend ze soms ook vindt, des te meer ik weet dat ze van ze houdt en die bevestiging is zo belangrijk voor mij!! Zij heeft er niet voor gekozen dat ze bij ons kwamen wonen, maar ze zijn er wel en heten nu ook echt zoals zij. Het maakt haar trots en dat maakt het mij dan nog meer!! 

De knul reageert het emotioneels, de hele avond heeft hij zichzelf voorgesteld als ......... (voor en achternaam) hij vindt de cadeautjes te leuk en is overweldig van alles. Hij wordt later op de avond dat ook mega druk en we moeten hem op een geven moment echt even kaderen. 

De meid is iets stiller maar wel heel blij, want ze zegt: "hehe eindelijk!" Later op de avond komt ze naar mij toe en zegt ze: "dank je wel mama voor dit feestje, ik vond het heel speciaal."

Precies die woorden, vond ik ook! Het is speciaal.... 

Het wachten is nu tot het allemaal bij de gemeente geregeld is, zodat we het paspoort in orde kunnen maken en de rest kunnen aanpakken. Voor nu is de eerste grote stap gezet, de familie heeft er twee kindjes bij!! Twee bijzondere kindjes, waar we een leuk feestje voor gaven en blij waren met de mensen die dit met ons wilde vieren. Het is iets speciaals......