Puberbrein

Met twee puber dametjes in huis is het elke keer wel feest. 

De ene is al met haar menstruatie bezig en de andere nog niet. 

Soms dan verbazen ze je ineens en andere momenten denk je echt ik plak je achter het behang om daar weken te laten zitten!! 

Het puberbrein reageert standaard zuchtend, kreunend en steunend. Ze hebben zooooo zwaar leven!! Oke oke het is misschien wel zwaar als je 2x 35 minuten moet fietsen op een dag en in de bloedhitte 100 minuten gym hebt op het veld voetballen. Of dat je bijna elke dag rond 6.15 op moet...Maar kom op joh, dit moesten wij vroeger ook doen??!! Wij konden daarna niet chillen op onze telefoon, sterker nog die HADDEN WIJ NIET!!! Deze dames kunnen dat wel, ze ploffen op de bank alsof het een trampoline is en hebben standaard hun telefoon in hun hand. Het liefst nemen ze de hele bank in bezit door te gaan liggen en zuchten ze als je vraagt ook te mogen zitten. 

Ze zuchten zo ie zo, want als je vraagt of ze even de hondjes uit willen laten. Dan is het "jaahaaaa straks" of "moet ik dat alweeeer doen?" Als je vraagt of ze hun tas willen opruimen, omdat je er al drie keer over gevallen bent krijg je als antwoord: "hoezo je ziet hem toch liggen, dan moet je eroverheen stappen." Als je zegt ga een beetje optijd naar bed, moeten ze ineens nog huiswerk doen of een tas in pakken of nog even.... en voor je het weet is je hele avond samen naar de maan, want ik ga bijna net zo laat als mijn puberkind naar bed. 

Pubers leggen je uit wat bepaalde woorden betekenen, zo leer ik dat dat meisje echt HC is hoor!! Als ik erna vraag wat het betekend, lachen ze je uit. Ook lachen ze je uit, als je uitlegt dat je klassenouder bent en zetten ze je voorschut. "mijn moeder vindt dat zoooo belangrijk dat ze klassenouder is, ze vertelt het aan iedereen, het is geen werk hoor mam!"

Pubers maken rommel, in hun kamer staan glazen en hun kleding ligt overal, netzoals hun school boeken die op het schoenenkastje al heel het weekend liggen. Als ze weg moeten weten ze niet waar het is en hopen ze maar dat het wiskunde boek in hun kluisje op school ligt of vragen ze aan papa of die even een handdoek voor de gym kan brengen. "Euhh nee wat denk jezelf, het is gewoon bijna 45 minuten rijden." "Ja maaar dan kan heb ik geen handdoek in de spinning les." Een oplettende puber vriendin zegt wijs: "je mag wel een handdoek van mij lenen" SLIM. 

Pubers hebben ook trek wanneer ze zelf willen. Bijvoorbeeld om half vier in een halve liter smoothy van de AH, terwijl je naar huis toe komt. Dat is ook zo handig om dit te drinken voor je avond eten.. Resultaat was dan ook: "ik hoef niet meer, ik zit vol." Toen deze puber ook nog eens met een jongen een broodje ging eten na school in de fietsenhok van school, moest ik haar toch maar even uitleggen hoe de middelbare school werkt, hoe jongens dan zijn en ook hoe andere daar een mening over kunnen vormen en ze straks te ronden gaat.... gewoon uit bescherming voor deze puber. 

Pubers zijn ooit niet netjes op hun spullen. Zo had er eentje een telefoonstandaard op haar fiets gekregen, aangezien ze sporten heeft op allerlei verschillende plekken en ze anders niet weet hoe ze naar huis moet komen. Ze verliest wat van die standaard en laat dit gewoon liggen op straat om dan tegen papa te zeggen dat er iets afgebroken is, terwijl het niet afgebroken was, maar gewoon kon aangedraaid worden. Zo laat diezelfde dame bij de Duitse les haar tas te hard vallen op de grond en ondanks de laptop in een hoes zat, is hij toch uit zijn voegen dus moest deze weer gemaakt worden voor 50 euro. PFF Pubers. 

Pubers denken ook dat papa en mama niets te doen hebben, want als haar nieuwe kast binnenkomt en het dan 30 graden is en wij dus besluiten die kast op dat moment niet in elkaar te gaan zetten, krijgen wij de opmerking: "maar ik heb wel een kast nodig en wil niet een week zonder kast zitten." Nou sorry lieve puber, mama moet werken en papa is bezig met de baby, dus je bent volgend weekend aan de beurt! 

Pubers weten je te vinden als er geld op de rekening nodig is, want de ijscoman staat voor de deur bij school. "Mam mag het alsjeblieft, want je bent de liefste."

Pubers weten je te vinden als ze door hebben dat jij ze wel wil helpen met hun huiswerk. Ze hopen dan natuurlijk dat jij het wel even maakt voor ze. "Tjee mama moet ook even kijken lieverd en terug lezen." Als je dat dan hebt gedaan en het dan wil uitleggen, krijg je de opmerkingen: "weet je eigenlijk wel wat je aan het doen bent mam? Snap er namelijk helemaal niets van, hoe jij dit doet! Volgens mij klopt er niets van."

Ze krijgen een eigen mening en gaan (lekker) met je in discussie tot soms vermoeiends aan toe en je echt moet zeggen: "nu is het klaar!" om dan vervolgens terug te horen: "Tjees, rustig maar hoor, dat kan je ook rustiger zeggen... je doet zo lelijk elke keer." 

Mijn brein denkt dan alleen maar.... "nu niets zeggen, nu niets zeggen... Laat ut maar"

Toch kunnen ze je ook verbazen, ze zijn ineens uit een vreemde hoek behulpzaam. De was wordt helemaal gevouwen door hun alleen en opgeruimd. Er wordt gevraagd of ze mogen helpen met koken. Ze willen persee de zaterdag ochtend samen opstaan om de baby te verzorgen, zodat wij even kunnen blijven liggen (lag ik dan met 1 oor te luisteren of het goed ging beneden) en vandaag hebben ze heel de kamer van eentje samen opgeruimd. Spulletjes worden over en weer uitgeleend of zelfs gegeven om dan de volgende keer te natuurlijk te zeuren: "jij had dat van mij gehad, weet je nog?!"

Nog steeds krijg ik elke avond een knuffel en een kus. Zegt onze dochter dat we naar droomland gaan waar ze ons dan ziet. Ligt ze bij me op schoot, zodat ik haar kriebel en kroel. Nog steeds is ze af en toe even klein, maar wel één met een puberbrein. 

Pubers met hun puberbrein, ach ach ze ontdekken en leren de wereld kennen op een andere manier. Hun eigen manier. We geven ze de ruimte, maar soms heel soms denk ik wel eens, waar was die tijd toen alleen klein waren en ze aan mijn lippen hingen als ik ze een sprookje vertelde??