Wagen vol geladen

Maandagochtend is het zo ver, we gaan op vakantie met zijn 6en + een vriendinnetje van onze dochter. Nu is onze auto behoorlijk groot en met een dakkoffer erop kom je aardig in de buurt, maar dit past natuurlijk er echt niet allemaal in. Gelukkig gaan opa en oma ook naar hetzelfde park met een huisje naast ons, dus daar dumpen we nog wat tassen en een kind. 

Zo vertrekken we met zijn alle naar onze bestemming in Lunteren. Onderweg heeft de kleine meid niks in de gaten, ze ligt heerlijk te slapen na haar tweede flesje van die dag. Net voor we er zijn heeft iedereen honger en halen we een snelle hap bij de grote M. Het is nog 10 min rijden en dan zullen we er zijn. De kleine meid hoort en ziet ons eten en is het ook wel zat, ze wil bewegen. Gelukkig houdt ze het de laatste tien minuten nog vol. 

Als we aankomen in het huisje is het chaos, dat is altijd zo bij ons, wie slaapt waar en waar ruimen we al die spullen op... Ik heb geprobeerd zuinig in te pakken, later blijkt dat ik wel veel te zuinig heb ingepakt voor mezelf. Alleen spelletjes gaan er altijd mee en aangezien we van spelletjes houden gaan er maar liefst vijf mee, want ja kiezen kunnen we niet! 

Iedereen kiest een kamer en de auto wordt leeg gehaald, terwijl onder tussen de baby vollop aandacht krijgt. Schone luier, flesje en lekker knuffelen. 

Als de kamers verdeeld zijn en de tassen uitgepakt en op hun plek staan gaan we boodschappen doen met zijn alle. Opa zei nog: "is dat wel verstandig met 8 en een baby die supermarkt in." Ik de optimist zei: "natuurlijk wel." Ik bedoel ik kijk naar een amerikaanse vrouw met 12 kinderen en die gaat ook altijd met hen allemaal de supermarkt in, ieder groot kind heeft een winkelwagentje en er worden er wel zes gevuld voor de wekelijkse boodschappen. Nu zijn we maar met 4 kinderen, want de baby kan je nog niet mee tellen in dit geval. 

De eerste vijf minuten gaan goed, ze zien een bal en daar mogen er ook nog twee van mee. Daarna vervelen ze zich, dus ik bedenk opdrachten. Alvast broodjes halen die ze lekker vinden voor het ontbijt. Opa scant alles en ineens staan er vier kinderen voor hem met armen vol broodjes. De helft wordt al in de tas gedaan, de andere helft gescant. Er is geen overzicht meer wat wel en niet nu op de bon staat, OEPS. Alles er weer uit en opnieuw scannen dan maar. Dit was geen goed idee. Dan mogen ze alvast wat van zoet beleg uit zoeken, ze komen met de grootste potten aan, want ja die hadden we thuis ook..... "Terug zetten", klinkt het vanuit hun vader. Inmiddels is manlief lichtelijk geirriteerd en kan opa het allemaal niet meer bij houden, loopt oma op haar gemakje nog door de winkel te zoeken naar wat zij eigenlijk wil voor het ontbijt, is dochterlief gepikeerd want ze bedoelde het goed om een grote pot pindakaas voor haar vader te halen, wil pleegzoon een boekje kopen (zijn zakgeld brand in zijn hoofd en moet nu nu opgemaakt worden) en probeer ik de boel te sussen en niet te laten escaleren.... Wat natuurlijk maakt dat manlief denkt dat ik de kant van dochter kies en we mopperend de boodschappen verder halen. Eindstand de helft staat buiten en ik sta met baby en mijn ouders binnen de rest te pakken en af te rekenen. Geen succes dus. Ook weer van geleerd. 

In het huisje de boodschappen opruimen en patatjes op het park halen. Niet de meest lekkere maar goed wel de praktische, aangezien niemand zin heeft om nog wat te maken. Terwijl we wachten op het patat doe ik de kleine meid onder de douche. Lekker op de tante methode, want een badje hebben we hier niet. Na het douche is ze dood op en zetten we haar in haar campingbedje in onze kamer. Voor het bedje hebben we haar eigen matrasje meegenomen vanuit huis, dus ze zal lekker slapen. (goede tip van vrienden). 

De kamers zijn klein, ze staat aan het voeteneind. Er is dan geen plek meer, dus manlief moet letterlijk over mij heen als hij in de nacht eruit zou moeten. Mij op zijn plek leggen is helemaal geen goed idee, want ik ga meestel twee of drie keer in de nacht eruit voor het toilet. Dan zal geen van ons twee slapen. 

De meiden gaan in de Jacuzzi die bij ons huisje staat en de kleine meid slaapt heerlijk door, tot we haar rond 00.30 wakker maken voor haar laatste fles. Wij leggen een kaartje met mijn ouders, heerlijk begin van de vakantie. 

De volgende dag is een relaxe dag, de kinderen vermaken zich op het park en het grote bos waar wij tegen aan zitten. Ik wandel lekker met mijn moeder en ook met de kleine meid, die haar ogen uitkijkt. Ze doet het heel goed, maar is toch wel een beetje van slag. De tijden van de flessen gaan wat anders en ze drinkt niet alles op merken we. Ook de ontlastig gaat weer moeizaam en we bedenken toch dat het misschien wel komt door het water in Lunteren. Bedoel: Vroeger moest je het water koken en dan af laten koelen en gebruiken voor een flesje, nu mag je warm kraan water pakken. Dit meisje heeft al 3 soorten water gehad van 3 verschillende plekken in 3 maanden tijd. Als ik vroeger bij mijn oma in Vlaardingen sliep dronk ik daar ook het water niet, want dat smaakte anders en was ander water dan die van Den Haag werd mij altijd vertelt. Dus misschien had deze baby wel last het Lunters water en daarom zulke buikkrampen. Hierom toch maar even snel waterflesjes halen en vanaf nu krijgt de baby duurdere eten met luxe water. 

In de avond gaan we naar Juffrouw Tok lekker kip eten. De kleine meid ligt in de bak te slapen, als ze wakker is horen we een hoop geklets uit de bak komen en hoog gebrabbel. Lekker bij ons aan tafel zitten dat is wat de kleine meid fijn vindt en zo eten we met zijn 9en gezellig. 

De volgende dag naar de braderie toe. Eigenlijk hoop ik een handdoekenkraam te vinden, want we hebben een handdoeken monster in huis. Ineens ben ik bergen handdoeken kwijt, ik snap er niks van. Normaal hebben we er zoveel en nu ineens foetsie, wat maakt dat we er ook niet veel konden meenemen. Dus straks maar een was draaien op het park. We vinden geen handdoeken kraam, maar de meiden zien wel leuke kleding en macup en van opa krijgen ze een ontzettend leuk spelletje. Nu hebben we er zes mee op vakantie. 

Als ze na de braderie ook nog even de kermis op mogen, trekt onze pleegzoon het niet. Te veel mensen, te veel prikkels en dan ook nog eens nee te horen krijgen op nog meer speelgoed maakt hem boos, drammerig en zelfbepalend. Gelukkig wassen we dit jongentje al 9 jaar dus weten we hoe we met hem om moeten gaan. Alleen blijft hij er lang in hangen, ook op bij het huisje blijft hij bezig. De meiden vluchten hem het park op en wij proberen hem rustig te krijgen, zijn rust te laten nemen. Dan moeten we ineens al vlug weer weg, want we hebben gereserveerd bij het restaurant. Hij is nog boos en moet de auto in, de kleine meid staat er al in haar maxi en dat gaat maar net goed als hij instapt en haar opzij duwt. Hij schrikt er zelf van en wordt meteen zo mak als een lammetje daarna, waardoor het toch nog een gezellige avond wordt. 

In de avond gaan we naar een heerlijk tappas restaurant, de kleine meid gaat natuurlijk gezellig mee en of slaapt of zit op schoot bij ons. Dan kom ik er ineens achter dat ik een slechte pleegmoeder ben en haar eten, wat klaar stond, in het huisje ben vergeten. De meiden rennen naar de supermarkt die over 10 minuten dicht gaat en ze zijn op tijd. Trots op deze grote dames! 

Lekker samen met mij douche in het huisje en daarna naar bed, wat doet ze het goed. Alleen die poepbroeken of eigenlijk het missen van dat is nog wel een dingetje. In de avond zijn we met zijn alle aan het lachen om haar harde knallers en juigen we weer voor de poepbroek. Niet mega, maar hij was er. 

Donderdag zijn de mannen een stuk gaan rijden, terwijl ik met oma voor de kinderen zorg. We kunnen even lekker bij praten. De kinderen hebben een skelter en rijden het park ermee rond. 

De kleine meid zit lekker bij ons, ze lacht zoveel om verliefd op te zijn. Ze is makkelijk en vrolijk, kijkt in het rond en grijpt naar haar speeltjes. 

In de avond gaan we naar het pannenkoek restaurant en daarna mag ze lekker douche met pleegpapa, die gisteren al zei: "ik wil morgen ook met haar douche hoor," toen hij zag hoe zij genoot daarvan. Als ze ligt te slapen doen we spelletjes met zijn alle get on moving, uitbeelden wat erop je kaartje staat. Opa speelt vals, maar het is TE grappig. Onze dochter die steeds roept: "opa je mag niet valspelen." We hebben de grootste lol. De kleine dame slaapt heerlijk door. 

In de avond stappen wij samen nog even in de warme jacuzzi, nog geen één keer gedaan en nu spijt dat we het niet vaker hebben deden. We kijken terug op een leuke midweek. Hechtische en druk, maar ook mooi en gezellig. Als je pleegouder wordt doe je dat met je eigen gezin en hoop je alleen maar dat de mensen die naast je staan er ook voor open staan het kindje in hun hart te sluiten. Deze midweek zag ik ook de liefde groeien voor de baby vanuit mijn ouders en dat deed mij toch wel wat. Ik snap heel goed dat als ze straks toch terug zou gaan, er dan nog meer mensen verdrietig zullen zijn naast ons eigen gezin en dat dit iets wat je eigenlijk niet wil. Toch doet het mij veel als ik zie dat mijn ouders haar ook leuk vinden (want hoe kan je dit lachebekkie nu niet leuk vinden) en contact met haar maken. Misschien nog wat voorzichtig, want wat zijn ze eigenlijk voor dit meisje nu en hoe lang blijft ze? Maar ze doen het wel, ondanks ze er niet zelf voor gekozen hebben!! Dat maakt mij hun trotse dochter en geeft mij het gevoel dat ze achter ons staan. 

Hechten is een belangrijk iets, maar kan ook zo veel verdriet geven, want als je gehecht bent betekend het ook dat je kan gaan missen. De mens beschermd zich dan geregeld vooraf al voor het hechten bewust/onbewusr en houdt het dan tegen om de angst verdriet te krijgen. Dat allemaal loslaten en zien waar het schip strand en dus open staan voor het hechten, kan er (helaas) voor zorgen dat er straks een gemis is, maar dan heb je wel mooie herinnering om op terug te kijken en die pakt niemand meer van je af! Herinneringen zijn namelijk voor het leven! Die hebben wij deze vakantie gemaakt met elkaar en die neemt niemand mij meer af.

Vanmorgen pakte we weer alles in, de hele berg met spullen om weer naar huis toe te gaan. 

De kleine meid sliep in de auto. Toen we thuis kwamen was er een mega grote poepbroek tot aan haar nek en daarna nog eentje. Jammie. 

We zijn weer thuis en de wasmachine staat al te draaien, wat echt nodig is, want we hebben maar liefst zeven wassen liggen. YEAHHH....