De eerste dag

Om half 7 gaan er wekkers in het huis. Dochter en pleegdochter gaan deze week de hele week naar JVA toe ofwel elke dag naar Duinrell, dus niks uitslapen in de vakantie, maar gewoon hubhub vroeg eruit. We hebben een vaste structuur, want maar 1 badkamer en die willen de meiden ook graag uitgebreidddd gebruiken. 

Dus de ene staat als eerste op, de ander doezelt nog wat en zo sta ik of papa een half uurtje later op samen met broertje. De baby moet dus in die structuur erbij, vooral als het straks zo is dat één van ons alleen moet de kleine moet opstaan. Gelukkig kunnen de andere drie heel goed helpen en ook zichzelf aankleden en/of een boterham maken, dus dat scheelt. 

Vandaag zou papa ze brengen naar Duinrell met het idee dat als baby nog sliep ik dan even nog kon blijven liggen tot ze wakker was. Ze had om iets over 00.00 haar laatste flesje op. 07.10 hoor ik haar wakker worden door de babyfoon en besluit ik meteen op te staan. Papa zou de fles maken, terwijl ik een luier verschoon met een innie minnie beetje ontlasting, eigenlijk te weinig om het dat te noemen. 

Zo dametje is gelijk meteen wakker, ze wil haar fles en laat dat ook echt even horen. Gelukkig is ze meteen tevreden als ze haar flesje heeft en ze drinkt hem in 1x helemaal leeg. Dan maar even omkleden in leuke kleertjes. Tja wat zou ik nu aan doen, maatje 56 of 62? Eerst pak ik iets te groots en dan weer te klein, ohh die kast moet ik echt even uitzoeken, alles ligt door elkaar. 

Als ze aangekleed is staan de kinderen al weer bij mij, want ze zijn klaar met eten en willen haar nog even aandacht geven. Hub naar beneden waar ze vollop aandacht krijgt en lacht en brabbelt met de kinderen. (het is zo jammer dat ik geen filmpjes op internet kan delen vanwege privacy, maar om te smelten zijn ze alle 4). 

Rennend en bijna te laat vliegen de kinderen de deur uit met papa naar de bus en ik blijf achter met pleegzoon en de baby. Pleegzoon wordt zo opgehaald door zijn zorginstelling. Normaal verveeld hij zich in de ochtend, nu niet, hij doet kiekkeboe, zingt liedjes, maakt gekke geluidjes en brabbeld tegen de kleine meid. Het is mooi te zien dat dit zo aansluit bij hem en hij helemaal in zijn sas is. Dan is het 09.00 en ook hij wordt opgehaald. Nog een kus en knuffel en hij rent de deur uit. 

Nu zijn we samen, manlief is even naar de kapper toe en naar de bakker. Ik besluit even bewust mijn laptop uit te laten en te werken aan de hechting. Haar bij mij te nemen, te knuffelen en kroelen en te brabbelen met haar. Dat vind ze leuk, maar ze wordt toch ook wel moe merk ik. Dus leg ik haar op mijn buik neer met haar buik. Ik vind dat altijd erg intiem en iets voor tussen een moeder/ vader en het kindje, want zo bouw je hechting op/ een band, maar aangezien ik nu hier haar moeder even ben en zij juist moet hechten, besluit ik dit toch te doen. Ze tilt haar hoofdje op, dat is goed, want ze moet haar nekspiertjes gaan trainen. Ze lacht.... Ze brabbelt... ze beweegt druk met haar beentjes en lijkt een visje op het droge.. ze lacht weer en dan..... spuugt ze zo in mijn gezicht.... De druppels hangen aan mijn kin, in mijn nek voel ik de warme zure melk druppend lopen richting mijn haar. Terwijl dit in een seconde gebeurd denkt mijn hoofd alleen maar, niet in mijn mond, niet in mijn mond, niet in mijn mond...... Gelukkig was het niet in mijn mond. Ik kijk haar aan en bedenk mij dat ik echt moet gaan opstaan voordat de bank onder ligt en zij lacht met een grote glimlach naar mij terug. 

Allebei wat anders aan en ik gewassen en wel, weer naar beneden toe. Als manlief thuis is bel ik het CJG en leg ik de situatie uit. Even wordt er moeilijk gedaan, want ze staat nog niet ingeschreven en ja ze hebben het druk bij waar wij zouden aangesloten moeten worden. Ik benoem die niet zo vriendelijke mevrouw dat ik toch echt een afspraak nodig heeft, ze heeft een heel plat achterhoofdje en daarbij moet ze ook haar enting hebben, verder hebben we niks van jullie nodig, want heb genoeg hulpverlening denk ik erachteraan. Ik ga worden teruggebeld is het antwoord. 

Daarna nog het UWV bellen om te vragen hoe het zit met de verlofregelingen en nog wat andere administratieve bezigheden. 

Ondertussen krijg ik apps van familie van mijn schoonzus dat ze nog allemaal spulletjes hebben voor de kleine meid en of zij dit komen brengen. Super lief, wagen volgeladen met kleertjes, jasjes, dekentjes, babysleeper voor in de box, muziekmobiel die boven haar bedje nu hangt en een hele gave schommelstoel die we mogen lenen. 

We zijn vandaag meteen gestart met de juiste voeding, namelijk 5 flessen van 120 cc en dat werpt vruchten af, want ze drinkt ze helemaal leeg. Ze is een snelle drinker, dus ook snel met de hik daarna. Soms komt er een boertje met wat melk mee, maar niet meer zo'n golf als vanmorgen. 

Ze is vrolijk en gezellig de hele dag afwisselend bij ons of in de box of wippertje. Als ze een beetje huilt neem ik haar bij mij en vallen we bijna samen op de bank in slaap.... Ik weet niet waar het door komt, maar slapende baby's maken je echt slaperig. In een ver verleden heb ik op een kinderopvang gewerkt met baby's/ peuters en ik zag altijd op tegen het moment dat ze een middagdutje deden en ik daar dan met mijn goede gedrag moest bij zitten om ervoor te zorgen dat niemand zijn bedje uitging. Nooit ging iemand zijn bedje uit, want die kinderen waren kapot moe van het spelen, maar wel ging bij mij het licht elke dag bijna uit en moest ik vechten tegen mijn slaap. Zit je dan als begeleider met slapende kinderen om je heen, te knikkebollen en te hopen dat er niemand binnenkomt die jou zo ziet zitten. Eindstand was ik na dat middagdutje zelf altijd dood op, wat zo niet handig is als die kinderen weer energie voor 10 hebben.

Nu was er dus een middagdutje van dit meisje en wat kon mij het ook schelen ook, ik deed zelf mijn ogen ook even dicht en ik hoorde mijn man ook richting de houtzagerij gaan, dus we lagen allemaal even te chillen zo'n 20 minuten of mijn telefoon gaat. Baby slaapt gelukkig door, maar ik ben klaar wakker. CJG dat ze een afspraak willen maken om langs te komen. Tegenwoordig komen ze thuis langs en dan pas wil de arts de baby zien en/of een vaccinatie geven. "Ach mevrouw komt u er gezellig bij, we hebben al zoveel mensen over de vloer dus u mag ook komen hoor." Zeg ik lachend. 

Heel eerlijk ik vind het onzin dat ze langs wil komen, er komen al zoveel mensen bij dit meisje en nu moet ook CJG ons huis zien. Is dat we niet moeilijk zijn, maar anders zou je toch bijna denken dat je huis door hulpverleners is overgenomen. 

Mevrouw geeft aan dat ze wel pas 18 augustus kan langskomen en dat pas 28 augustus de enting kan. Jammer want wilde gaan baby zwemmen en nu is ze toch alsnog een maand te laat met haar 3 maanden enting. Ach we kunnen niet anders dan het accepteren. 

Ze is ontzettend lief en gezellig en vraagt echt haar aandacht op een leuke manier. Ze doet een paar hazeslaapjes en dan met de fles van 15.00 heeft ze ontzettende kramp erna en bedenk ik mij toch dat ze maar 1 heel klein beetje heeft gepoept en meer niet. Google geeft niet echt raad op mijn vraag hoe vaak poept een baby op een dag? Ineens wordt ik onzeker en bedenk ik mij dat ik eigenlijk helemaal niet weet of dit meisje hiervoor wel elke dag poepte of om de dag. Ik wil eigenlijk naar de oude plek bellen, maar Martin zet mij terecht op mijn plek, je bent pleegmoeder nu en geen hulpverlener dus bel de jeugdzorgmedewerker! 

De jeugdzorgmedewerker vindt het leuk dat ik haar bel en vraagt meteen volluit hoe het gaat met de kleine en ik vertel het haar met liefde. Dan vraag ik of er meer bekend is over haar stoelgang en ze zoekt het op, dat is er niet. We besluiten dat als de kramp blijft of erger wordt ik zelf naar de plek bel om mijn vraag neer te leggen en als ik het niet vertrouw mag ik zelf ook bellen naar de SMASH in het weekend. Ze is het ermee eens dat een baby wel meer dan een iennie minnie beetje moet hebben gepoept in 24 uur dus zegt nog hou het in de gaten! Ze zegt me nog dat ik haar altijd mag bellen met vragen of twijfels en ze het zo fijn vindt dat ze bij ons nu alle aandacht krijgt. Meteen de CJG afspraken doorgegeven en iets gerustgestelder opgehangen. 

Ik heb nooit graag gehoopt op een poepbroek, niet van mijn eigen kinderen, pleegkinderen of alle andere baby's die ik ooit heb verschoond, maar dit weekend heb ik hoop... heel veel hoop... op een lekkere vette en volle POEPBROEK!!