De kamer is leeg

Onze pleegzoon is heel blij met zijn nieuwe kamer. 

We hebben dan ook echt ons best gedaan. Mooie rode muur, want hij is Mario fan en zwarte meubels. We hebben zijn oude kamer uitgezocht op zondag en alles verhuisd naar zijn nieuwe kamer. De spanning was hem even te hoog, waardoor hij die avond nog niet in zijn nieuwe kamer kon slapen en we afspraken dat hij de volgende dag in zijn nieuwe kamer mocht slapen. 

Maandag was het dan zo ver, in zijn nieuwe grote bed mocht hij gaan slapen. Het was voor ons heel spannend, want zou hij dat bed uitgaan? Niets was er van waar, hij blijft keurig in zijn bed liggen, want hij is veel te blij met zijn nieuwe kamer. 

Op 1 juni was het dan echt zo ver, zijn oude medische bed werd opgehaald door de een bedrijf van de verzekering. Dag bed waar hij al bijna zeven jaar in sliep. We kregen het compliment dat hij er nog helemaal gaaf uitzag en dat er zeker een nieuwe eigennaar gezocht voor ging worden! Fijn, we hebben ons gewoon aan de afspraak gehouden: niet verven en geen stickers plakken!! Oke dat laatst was wel een dingetje, want bij de AH krijg je vaak een sticker actie en belande er nog wel eens op zijn bed, muur, kastjes of zelf kleding. Gelukkig zagen we het altijd optijd en konden we ze er nog zonder sticker verwijderaar eraf halen. Dus het bed ziet er nog gaaf uit!! 

Toen was de kamer leeg. De deur van de woningbouw geplaatst. (Wat overeens een gek gezicht is 1 witte deur bij al die creme deuren). 

En nu? Ja en nu wachten.... wachten en nog eens wachten.. 

Soms denk ik zal ik toch alvast een zacht kleurtje tegen de muur aan doen? Dan denk ik weer, ja maar als het een meisje wordt wil ik het misschien zacht roze of voor een jongen zacht blauw of groen. Dan denk ik weer dat maakt niets uit, want voor een meisje kan ook zacht groen. Ergens wil ik gewoon wat doen alvast in die kamer! Vooral aangezien er nu heel groot Mario op de muur staat met al zijn speelvriendje middels graffeti en ik weet dat het meer verven dan één keer gaat worden. Dan denk ik weer zal ik alvast voor meubeltjes kijken, maar goed wat heb ik dan nodig wel een commode of juist geen? Wel een kinderwagen of juist niet? Oh en kleding moet er ook geregeld worden, maar welke maat? 

Meestal zijn dit soort gedachtes als ik laat in de avond onder de douche sta. 

De rest van de dag ben ik te druk om mijn gedachtens erover los te laten. Druk met werk, van hot naar her rijden. We hebben de tuin nog voor een deel aangepakt met een nieuwe schutting. We gaan over 4,5 week op vakantie dus nog wat dingen besteld daarvoor. Mijn vriendin uit Peru was voor twee weken over, dus die wilde ik ook een paar keer zien, mijn andere vriendinnen wilde graag bingo spelen dus even sociaaldontacten bij gehouden, mijn vader was nog jarig dus daar een klein feestje gevierd en dochterlief ging nog op paardenkamp wat na de eerste dag een gebroken pols werd en een hele ochtend ziekenhuis. 

Dus het leven raast voorbij en zo zijn we al weer 1,5 week verder vanaf het laatste contact met Bemiddeling en Matching. Als je op iets wacht wat je heel graag wilt, dan duurd het lang en maakt het je onzeker, want je weet niet wanneer het komt. Als je die gedachtes een beetje wegstopt heb je het niet eens door dat we al weer 1,5 week verder zijn. 

Tijdens de bingo vraag ik aan mijn vriendinnen ineens: "wanneer denken jullie dat er een match is?" De ene zegt ik denk na jullie vakantie en de andere (tevens ook mijn schoonzusje die in ons huis gaat) zegt: "ik hoop voor je vakantie dan kan ik er misschien lekker voor zorgen als jullie op vakantie zijn." Zo leuk om te zien dat mijn vriendinnen er achter staan en met ons mee leven, maar ben wel blij dat ze niet elke keer vragen of we al wat weten. Dan zou ik denk ik wel er dagelijks mee bezig zijn. 

Toch denk ik dat ik ergens deze maand de kamer alvast een kleurtje geef. Het kan maar gedaan zijn voor de vakantie. Gewoon een zachte kleur waar zowel een meisje als een jongen in zou passen wanneer de tijd daar is. 

Tot die tijd wachten we (on)rustig af......