De Screening

Gepubliceerd op 17 mei 2023 om 19:00

Tijdens de screening werden ons verschillende vragen voorgelegd, sommige makkelijk en sommige moeilijk. Moment van realisatie de wereld is soms hard en verdrietig.

Het heeft even geduurd voordat we wat hoorde over het bijplaatsingenformulier.

Naar ons idee duurde het veel te lang. Je weet dat je in de wachtstand staat, want wanneer is er nu precies die match voor ons, maar als je eerst nog moet wachten totdat je echt gescreend bent en in de molen zit en dat meer dan drie weken op zich laat wachten tot je wat hoort dan is dat lang. Oké we mogen niet zeuren er zat een mei vakantie tussen, dus logisch dat er dan mensen vrij zijn!! Maar voor ons gevoel was het lang.

 

Daarbij had ik zelf al twee keer voor mijn werk bemiddeling en matching nodig en kon ik het toch niet laten om te vragen of alles al doorgezet was, maar wat bleek??? onze pleegzorg medewerker was zo voorzichtig te werk aan het gaan dat hij eerst nog een gedragswetenschapper wilde mee laten kijken voordat we echt op de matching lijst kwamen te staan. Niet erg natuurlijk, maar dat was ons niet helemaal duidelijk en daardoor waren wij ook nog niet in beeld bij bemiddeling en matching. Dus ik gaf het op, liet het even los (wat echt mega moeilijk voor mij is) en bedacht mij dat we ergens van zelf wel gebeld zouden worden?! Toch??? Oké eerlijk gezegd heb ik na dik twee weken wel nog een app gestuurd naar de pleegzorg medewerker of hij al iets gehoord had.

Waarop ik diezelfde dag nog gebeld werd door bemiddeling en matching.

 

YEAHH we kregen een belletje dat ze aankomende woensdag einde van de dag langs wilde komen om het gesprek over de bijplaatsing te hebben. Eindelijk er ging iets gebeuren.

Inmiddels had ik al begrepen dat het meisje van 7 maanden oud een mooie plek heeft gevonden en dat zij geen match meer voor ons kon worden. Helaas maar ook fijn dat er nog meer pleegouders als ons zijn!

 

Bij het gesprek was onze pleegzorg medewerker aanwezig. De vrouw van bemiddeling en matching heeft ons verschillende vragen gesteld, ook vragen waar je het achteraf nog samen over hebt.

Sommige vragen waren makkelijk: Meisje of jongen? Maakt niet uit.

Geloof overtuiging? Maakt niet uit, maar we gaan niet ineens elke zondag naar de kerk toe of bepaald soort rituelen uitvoeren.

Leeftijd? Max een jaar. Oke is dat jullie maximale leeftijd? Mag het ook 1,5 jaar zijn? Stel nu ik heb een baby die matcht van 1,5 mag ik jullie dan bellen? "Ja euhhh, euhhh ja dat is wel een moeilijke vraag, gaan we dan een baby van die leeftijd op de wachtlijst laten staan terwijl wij hier een lege kamer hebben?" "Jeetje, lastig, want we willen het liefst een kleintje, maar we willen niet dat een kindje voor niks op de wachtlijst langer staat. We bedenken toch dat max 1,5 het wordt.

Mogelijkheid tot borderline of schizofrenie? "Euhh dat zie je toch niet al bij een baby?" Nee klopt, maar als ouders het hebben, is die kans groot aanwezig. Ik kijk manlief aan wat hij denkt, nee dit is toch wel een no go als het bekend is. Net zoals vroeggeboorte en/of alcohol en drugs gebruik.

Botbreuken of seksueel misbruik? Ik hoor ons beide slikken, tjee ja die zijn er ook. Baby's die seksueel misbruikt zijn en of botbreuken hebben. We kijken elkaar aan. Zag ik nou een glinstering in de ooghoek van mijn man? Ik weet wat hij denkt. We hebben dit al eerder meegemaakt, seksueel misbruik bij een kind. We willen het ons haast niet voorstellen, dat een volwassen iemand dat kan doen. Beide zeggen we hetzelfde: "Daar hebben we geen problemen mee en we zullen het kindje dan helpen waar we kunnen." Ik zeg er alleen nog achteraan: "Ik zou wel hulp nodig hebben om dan ouders onder ogen te moeten komen." Mijn man zegt: "Ach ja, daar had ik niet eens bij stil gestaan, inderdaad dat zou ik ook moeilijk vinden."

 

Ik zie je denken aan de andere kant van het scherm. Jeetje krijgen ouders dan nog het bezoek recht? Ja soms wel, want het blijven de biologische ouders. Wel onder toezicht en daarnaast ook nog belangrijk te vermelden dat het kindje goed gemonitord wordt en als blijkt dat deze er last van heeft dan zal het minimaal bezoek worden. Heb ik daar een mening over? Ja zeker wel, maar pleegzorg is geen mening hebben over de ouders. Ik ben er voor het kind en niet voor hun!

 

Medisch kindje: "Medische voeding, geen probleem, maar rest wel toch?" ik kijk weer mijn man aan? "ja euhh, ligt eraan welk medisch vlak, bedoel is het een kindje die door botbreuken een gebroken armpje heeft ofzo, das geen probleem." We besluiten dit per situatie te bekijken.

 

Stel er wordt gevraagd of jullie een tijdje naar het ziekenhuis willen komen om de band daar op te bouwen? Kunnen jullie dit? "Ja zeker we wonen naast een kinderziekenhuis." Ze geeft het voorbeeld van een baby die na de bevalling is overgegaan naar pleegzorg, pleegouders die op de gang zaten te wachten tijdens de bevalling. We kijken elkaar aan: "Ja natuurlijk kunnen we dat aan en zullen we doen wat nodig is van ons."

 

Hoe veel tijd hebben jullie nodig voor je werk om alles te regelen? "Max een week, denken we." Onze managers zijn op de hoogte en het werk van man is heel meelevend.

 

We besluiten dat sommige dingen niet van te voren te zien zijn, je weet niet altijd of er drugs of alcohol in het spel is geweest. Wel zal er goed worden doorgevraagd aan de aanbieder. Ze legt ons uit dat sommige baby's al tijdens de zwangerschap worden aangemeld, dan kan er gekeken worden of het een gecontroleerde zwangerschap is. Sommige baby's worden plots aangemeld en is er weinig over bekend, moeder wil dan niet veel delen. Ook dan zal er geprobeerd worden dieper te graven voordat het wordt voorgelegd bij ons.

 

We willen graag een vaste plaatsing tot volwassenheid, maar ook dat kan je nog niet zeggen met een baby. De rechter kan altijd nog beslissen dat de baby terug gaat als ouders het weer voor elkaar hebben. Soms is het wel al duidelijk dat een baby niet meer terug gaat, want de andere kinderen zijn bijvoorbeeld ook uit huis gehaald of moeder heeft het afgestaan. We weten dit en hoe moeilijk we het ook zouden vinden als het terug gaat, we weten ook dat we dit kunnen als de situatie thuis veilig is. We zouden dan alleen maar blij zijn dat wij hebben kunnen helpen. We kiezen niet voor een crisisplaatsing, dan moet je alla minuut schakelen en kan het zijn dat het kindje nog geen uur later gebracht wordt. We hebben het wel eerder meegemaakt, maar denken dat het voor onze kinderen niet passend is.

 

We bespreken onze vakantie door. We hebben dit jaar een gekke vakantie. We zijn zelf van 7 t/m 17 juli samen met onze dochter naar een warm land en onze pleegdochter is met scouting ook naar een warm land toe, onze pleegzoon is bij de zorgboerderij en daarnaast ook thuis met mijn schoonzus en zwager. Die zorgen voor onze diertjes. We geven aan dat een baby meenemen naar het buitenland voor ons geen optie is, er zou nog snel een paspoort geregeld moeten worden of toestemmingen en wie weet vind de baby dat wel helemaal niets dat warme land. Mocht er een plaatsing zijn dan hebben we drie opties:

1. na onze vakantie komt het kindje, we maken ervoor wel al contact.

2. het kindje komt nu, want we snappen dat de crisispleegouders weer vrij moeten staan voor crisispleegkinderen, maar als wij op vakantie gaan dan wordt er een tijdelijk pleeggezin gezocht.

3. het kindje komt nu, maar het blijft in Nederland, bij ons thuis en mijn schoonzus en zwager zorgen ervoor samen met de pm-ers die bij ons over de vloer komen voor onze pleegzoon.

 

De vrouw van bemiddeling en matching geeft ons een compliment, jeetje wat hebben jullie er al goed over nagedacht en wat fijn dat je zwager en schoonzus ervoor open staan. Als er een match is dan zullen we dat zeker meenemen, want het zou fijn zijn als het dan gewoon thuis hier kan zijn.

 

We vragen hoe het nu verder gaat? Als er een match binnenkomt dan gaat ze ons bellen, we krijgen dan een paar dagen de tijd om erover na te denken en eventuele documentatie te lezen.

Op dit moment staat er niets op de wachtlijst, voorheen was er een grote aanvraag. Het zegt niets, ook niet dat het nu rustiger wordt. Er kan zo ineens een golf aanvragen komen.

 

We sluiten af met de woorden van de mevrouw van bemiddeling en matching: "Gefeliciteerd, vanaf nu staan jullie op de wachtlijst voor een pleegkindje. We hebben op dit moment alleen jullie staan voor een kindje van onder het jaar oud. Hoe lang het duurt dat weet niemand, het kan ineens volgende week zijn, over een maand en ik heb zelfs een gezin gehad dat na 1,5 jaar nog steeds geen goede match had en wij dachten er komt er misschien nooit een... toen ineens was daar de match. Dus jullie gaan een spannende tijd te gemoed..."

 

Ik vraag nog snel: "wat vinden jullie? Kamer al verven of nog niet?" We worden aangeraden om de kamer al leeg te maken en neutraal, zodat als er straks een match is het zo kan worden aanpast. Voor de kinderen ook wel zo fijn, zegt ze, om niet elke keer een lege baby kamer te zien.

 

Screening gehad CHECK!

Op de wachtlijst CHECK!

Wachten... wachten... en nog eens wachten.

 

 

 

 

 

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb