En toen waren er twee.

Nu niet gaan denken dat er nog een pleegkindje bij is gekomen en dat ons huis nu nog meer in to de baby's is. Hoewel ik het stiekem heel leuk had gevonden een tweeling of 2 baby's zou ik niet eens weten waar je een tweede box neer gaat zetten of hoe je dat gaat doen als ze beide buikkramp hebben en je alleen zou zijn en handen te kort komt. 

Nou is mijn man 1 van een tweeling en had mijn schoonmoeder dus vroeger twee kindjes te verschonen, voeding te geven en aandacht te geven. Met haar in mijn achterhoofd dacht ik dat ik ook wel eventjes twee baby's aan zou kunnen. Dus toen het dametje van 18 (die ik al een tijdje begeleid en bij haar bevalling was) vroeg of haar meisje van een maandje ouder dan de onze een nachtje mocht logeren was het natuurlijk JA! 

Baby 2 zal bij onze dochter in de kamer gaan slapen, zodat ze niet beide baby's elkaar wakker zou houden mochten 1 van de 2 wakker worden, hadden we bedacht. Normaal had ik haar bij ons in de slaapkamer gezet, maar aangezien hier manden vol was staan van de vakantie is onze slaapkamer net een washok geworden.

De middag ging redelijk, hoewel je echt met twee baby's de hele tijd wel of aan het flessen bent of aan het verschonen bent, aandacht aan het geven bent, het je niet eens meer uitmaakt dat je shirt vol spuug zit en je haar niet zit, want je weet dat je er geen tijd voor hebt om zelfs even rustig naar de wc toe te gaan... 

Ze zeggen baby's slapen nog veel, nou beide waren deze zondag niet in de slaapstemming. Ze waren wel veel aan het kijken naar elkaar, kletsen en aandacht aan het vragen. Super schattig dat weer wel, maar de flesvoeding van baby 2 ging moeizaam en ze werd wat huilerig. Doordat we zelf een behoorlijk ritme hebben gemaakt, wat echt nog wel eens met ups en downs gaat hoor, maar we lijken de huiltjes van onze baby al redelijk te kennen... Lijkt het nu ineens moeilijk te zijn om in te zien of baby 2 nu een fles wilde, zich in slaap huilde, aandacht wilde of wat dan ook. 

Baby 2 kan echt heel erg huilen, met tranen en gillen erbij. Super zielig echt waar. Alleen functioneer ik gewoon minder goed met een gillende baby die ik niet stil krijg. Ik voel me dan net zo'n onzekere moeder die nog geen kinderen heeft en gewoon echt niet weet wat te doen. 

Gelukkig is daar altijd manlief die zo ontzettend geduldig kan zijn. Vol bewondering kijk ik toe hoe hij een gillend kind net zo gemakkelijk overneemt, troost, ontelbaar lang wiegt. Mijn man heeft echt een engelen geduld en ergens ben ik er echt jaloers op, maar ook blij mee dat hij dat kan. 

Ik douche eerste baby 1 op de tante methode (zie mijn eerdere blogs), masseer haar met olie en geef een flesje. Ze kan daarna lekker naar bedje toe. Daarna doe ik hetzelfde bij baby 2. Manlief helpt nog even bij baby twee met de fles, want ze is er meer mee aan het spelen dan eten. Rond 20.30 is het stil in huis en slapen ze allebei. Iets na 00.00 krijgen ze beide nog een flesje en gaan weer terug het bedje in. 

Nu heeft baby 2 hier al eens eerder geslapen, voordat ons pleegje er was en ook wel eens samen met haar moeder. Dus ik weet dat baby 2 heel goed kan doorslapen. 

Als onze dochter dan ook rond 4 uur bij mijn bed staat met de mededeling dat zij al een uur wakker is, want baby 2 ligt elke keer te draaien, onrustig te zijn en te huilen en als ze de speen geeft is ze even stil en dan spuugt ze hem weer uit. Dochterlief was heel lief naar haar vader gelopen en ik bedacht mij in een seconde mijzelf voor te doen als slapend. Zo van.. ga jij er maar lekker uit lieve man van mij!! Dus hoorde ik hem moppelen in zijn slaap: "ja wat kan ik daar aan doen dan?" Gelukkig weet dochter dat wij daar beide last van hebben, dingen zeggen in onze slaap die we niet menen of niet bewust meemaken. 

Aangezien ik het toch wel sneu voor ons meisje vond, bedacht ik mij toch haar te gaan helpen. Slaapwandelend liep ik maar met haar mee om te kijken wat er was. Baby 2 was huilerig en nam inderdaad haar speen niet. Raar dat ze nu wakker was, ze slaapt altijd door, weer die twijfel... heeft ze een flesje nodig? Ik check haar luier niets aan de hand. Ik troost haar, geef haar een speentje en hoop dan dat ze doorslaapt. Als ik net mijn bed in stap hoor ik haar weer huilen/gillen en hoor ik inmiddels ook geluid komen in de kamer er naast bij baby 1. SHOOTTT straks zit ik om 4 uur op met 2 baby's. Dus probeer baby 2 nu echt stil te krijgen. Ik stuur dochter naar mijn bed met haar kussen en besluit met baby 2 in haar bed te gaan liggen. Dit gaat 5 minuten goed en dan toch weer gillen en huilen. Oke dan niet moeilijk doen, we gaan een fles maken beneden. Zodat de rest gewoon kan slapen. Dus zit ik om 4.15 beneden met baby 2. Die niet veel drinkt, maar wel huild. Zo hard dat zelfs manlief er wakker van geworden is en komt kijken of alles wel goed gaat. 

Hij neemt mij over om 5 uur. Inmiddels is baby 1 ook wakker en die gaat ook niet meer slapen zonder een fles. Ik ga dan maar even mijn bed in, de wekker staat om half 8, we moeten de auto naar de garage brengen. In bed kan ik niet slapen, hoor nog het gegil. Wat zou er toch zijn met haar, heb ik iets over het hoofd gezien? Ik besluit toch de zorg even los te laten en bij Martin het te laten. Als ik kleine twee uur later mezelf mijn bed uitsleep, is het stil in huis. Beneden ligt baby 2 bij manlief op schoot, ze is rustig. Baby 1 slaapt nog in haar bedje. Manlief zit op de bank met wallen tot onder aan zijn kin. Arme schat. 

Na de garage gaat Manlief even liggen en begint het gehuil weer bij baby 2. Tjeeee doe ik dan iets verkeerd? Ze huilt heel veel en is van slag. Ik besluit haar te temperaturen en ja hoor ze heeft verhoging 38,5. Dan toch maar even haar moeder bellen, bedoel ik ga niet zomaar een zetpil geven. Sorry mams geen uitslapen voor jou!! Na overleg besluiten we dat ik een zetpil geef en dat we het aankijken. Na de zetpil valt ze rustig in slaap. 

De rest van de dag is een vreemde dag, onze baby heeft ineens 6 voedingen en is helemaal uit haar ritme. Baby 2 is duidelijk niet lekker, ze eet slecht en huilt meer dan normaal. Zo zielig. 

Als ik de zorg in de middag weer kan overdragen aan haar moeder, ben ik een beetje opgelucht. Twee baby's is echt mega veel werk man!! Heb respect voor de tweeling moeders, voor mijn schoonmoeder, heb respect voor moeders die een huilbaby hebben of hebben gehad. Oke ik heb gewoon respect voor alle moeders, baby's opvoeden is gewoon veel werk. 

Wij houden het er voorlopig maar lekker bij 1!!!!